RotBot został zaprojektowany przez zespół badawczy z Uniwersytetu Nauk Stosowanych w Zurychu. Jego działanie polega na dostosowaniu układu kinematycznego Prusa i3 MK3s z niestandardową głowicą obrotową, która pozwala mu obracać się wokół własnej osi Z.
Zespół stojący za RotBotem udostępnił projekty, więc każdy może wypróbować go za darmo – choć trzeba będzie dostarczyć własną Prusę.
Dlaczego chciałbyś to zrobić? Oto kilka powodów:
Wyeliminowanie konieczności stosowania materiałów podporowych. Dodatkowa oś sprawia, że maszyna jest w stanie produkować skomplikowane geometrie poza ograniczeniami zwykłej drukarki 3D. Możliwe staje się drukowanie nawisów 90° bez konieczności stosowania materiału podporowego, co oznacza szybsze wydruki i mniejsze straty filamentu. Delikatne elementy, które w przeciwnym razie pękłyby po usunięciu materiału podporowego, mogą być drukowane bez problemu.
Podczas korzystania z konwencjonalnej drukarki 3D FDM, powierzchnie podparte są zauważalnie. Może to być złagodzone przez rozwiązania takie jak rozpuszczalny w wodzie materiał podporowy, chociaż ten materiał nadal nie rozwiązuje problemu odpadów materiałowych. Ponadto jest stosunkowo drogi i ma tendencję do łatwego psucia się, jeśli nie jest odpowiednio przechowywany. Metoda wieloosiowa całkowicie eliminuje te problemy.
Drukuj mocniejsze części. Konwencjonalne części drukowane w technologii FDM 3D są z natury słabe w kierunku Z. Części przenoszące obciążenia są bardziej narażone na złamanie wzdłuż tej osi. Części produkowane metodą nieplanarną mają warstwy laminowane krzyżowo, więc prawdopodobnie będą bardziej strukturalne.
Oczywiście sprzęt tego typu potrzebuje oprogramowania do jego obsługi, a popularne programy do cięcia, takie jak Cura czy PrusaSlicer, radzą sobie jedynie z warstwami planarnymi. Jednak zespół RotBot znalazł sposób na wykorzystanie zwykłgo slicera do techniki cięcia stożkowego za pomocą darmowego oprogramowania.
Działa to tak: Najpierw siatka jest „wstępnie deformowana” za pomocą skryptu Pythona. Punkty w siatce są przesuwane w górę w kierunku Z na podstawie ich odległości od zdefiniowanej osi obrotu. Następuje również etap rafinacji, który przeciwdziała wszelkim niepożądanym artefaktom, czyniąc końcowy rezultat bardziej gładkim.
Obiekt jest następnie cięty w normalny, planarny sposób, przy użyciu zwykłego slicera.
Wyjście G-code jest następnie przekształcane wstecznie przy użyciu innego skryptu Pythona, co powoduje powstanie nieplanarnych warstw.
Możliwe jest wykorzystanie tych skryptów do przygotowania i wydrukowania nieplanarnego obiektu na zwykłej drukarce 3D FDM. Jedynym problemem jest to, że dysza zacznie przeciągać się nad materiałem, który został już wytłoczony. Jest to powód zastosowania dyszy 45° – pozwala ona maszynie na drukowanie względem powierzchni stożkowej, zapobiegając kolizjom.
PÓJŚCIE O KROK DALEJ
„RotBot można stosunkowo łatwo zbudować na bazie konwencjonalnej drukarki z kinematyką kartezjańską” – mówi Wilfried J. Elspass, kluczowy członek rozwoju RotBota.
Jeśli chciałbyś pójść dalej, możesz to zrobić – to jest open source. Oryginalna informacja prasowa o projekcie, praca badawcza z podstawową teorią oraz dogłębne spojrzenie na strategię cięcia są dostępne do wglądu, a pliki STL pasujące do Prusa MK3s można pobrać z Printables.
Żródło: https://all3dp.com
