W laboratorium MakerLab Uniwersytetu Brandeis, badacz Eduardo Beltrame uczy studentów i nauczycieli jak wytwarzać złożone struktury molekularne na drukarkach 3D.
Jeśli weźmiemy pod uwagę formy, jakie przybierają te struktury – spirale, skośne kąty, duże nawisy i skomplikowane szczeliny – jest to nie lada wyzwanie!
Ale to nie zniechęciło Beltrame’a, który przygotował serię instrukcji krok po kroku dla swoich kolegów naukowców.
Zasadniczo, proces zaczyna się od narzędzia zwanego UCSF Chimera, darmowego i otwartego wizualizatora molekularnego. W swoim tutorialu Beltrame pokazuje jak Chimera może być wykorzystana do generowania modeli molekularnych do druku 3D na drukarkach 3D typu Fused Filament Fabrication (FFF).
Następnie używa aplikacji takiej jak Netfabb do naprawy siatki i zapewnienia możliwości druku, a potem importuje swoje modele do oprogramowania do cięcia Simplify3D.
James Tyrwhitt-Drake to kolejny badacz, który znajduje się w czołówce naukowców zajmujących się drukowanymi w 3D modelami molekularnymi.
Tyrwhitt-Drake, kolega Beltrame’a, pracuje w Narodowym Instytucie Zdrowia USA (NIH) w NIH 3D Print Exchange – portalu kierowanym przez społeczność, który dostarcza bionaukowe i medyczne modele do druku 3D.
Tyrwhitt-Drake wydrukował ostatnio elastyczny model białka HIV, trimeru ENV, wraz z wiążącymi się z nim przeciwciałami. Model został zamówiony przez badacza z NIH.
Model musiał być wydrukowany z elastycznego materiału, aby określić, w jaki sposób przeciwciała wiążą się z białkiem. Naśladując elastyczność białka, badacze mogliby lepiej zrozumieć, jak te różne struktury łączą się ze sobą.
Mając na uwadze te wymagania, Tyrwhitt-Drake wydrukował 3D wszystkie te modele przy użyciu filamentu NinjaFlex. Osiągnięcie wysokiej jakości rezultatów przy użyciu elastycznych materiałów nie jest łatwym wyczynem, ale udało mu się wydrukować zarówno bardzo złożony model, jak i złożone struktury podporowe.
Tyrwhitt-Drake przyznaje, że usunięcie podpór i oczyszczenie modelu stanowiło pewne wyzwanie, ale efekt końcowy pozwala naukowcom lepiej badać cząsteczki białek z zupełnie nowej perspektywy.
Co o tym sądzicie? Czy chciałbyś spróbować wydrukować skomplikowaną strukturę molekularną na swojej drukarce 3D?
Żródło: https://all3dp.com
