Tryb wazy w programie Cura: Podstawy - proste wyjaśnienie

Tryb wazy w programie Cura: Podstawy - proste wyjaśnienie

Spośród wielu dostępnych obecnie slicerów, Cura firmy Ultimaker jest nadal wybierana przez wiele osób. Oprócz tego, że jest darmowa i stosunkowo łatwa w użyciu, może pochwalić się kilkoma przydatnymi funkcjami. Jedną z nich jest funkcja „Spiralize Outer Contour” (Spiralizuj zewnętrzny kontur), która w programie Cura oznacza coś, co powszechnie określa się mianem „trybu wazy”.

W tym trybie drukowane są tylko najbardziej zewnętrzne powierzchnie modelu (w kierunku poziomym) przy użyciu pojedynczej, ciągłej linii. I chociaż naturalnie daje to bardzo szybki wydruk z bardzo małą ilością materiału, tryb wazy nie może być używany dla wszystkich modeli. Nadaje się on głównie do modeli niefunkcjonalnych, które mają ciągły przekrój, bez żadnych otworów lub przerw w geometrii, stąd nazwa „tryb wazy”.

Poznajmy tę fantastyczną funkcję i zobaczmy, jak można ją wykorzystać!

Co to takiego?

Po włączeniu opcji ” Spiralize Outer Contour” i po nałożeniu pierwszej warstwy dysza będzie stale obrysowywać kontur modelu w formie spirali. Oznacza to, że w przeciwieństwie do zwykłych trybów drukowania, zamiast układać jedną warstwę na raz, oś Z porusza się bez przerwy, a filament jest podawany w sposób ciągły. W rezultacie powstaje model ze ścianą o grubości jednej warstwy, w którym zasadniczo nie ma żadnych możliwych do rozdzielenia warstw.

Ze względu na jednopowłokową ścianę, tryb wazy służy zwykle wyłącznie do celów estetycznych. Wydruki zazwyczaj nie są wytrzymałe, chociaż istnieją projekty, które mogą nadać kształtowi większą sztywność.

Ciągły i płynny ruch drukarki może być piękny, a nawet hipnotyczny, co jest jednym z powodów, dla których jest on powszechnie stosowany do demonstrowania druku 3D.

Zastosowanie

W programie Cura to ustawienie jest dostępne w zakładce „Special Modes”. Aby je włączyć, wystarczy zaznaczyć pole wyboru. Po włączeniu tej funkcji należy wczytać model o ciągłej geometrii, zazwyczaj w kształcie wazonu lub cylindra. Po naciśnięciu przycisku „Slice” program Cura przygotuje obiekt tak, aby miał tylko pełne dno, pojedynczą ściankę i nie miał górnej powierzchni.

Ze względu na naturę trybu wazy należy pamiętać o kilku rzeczach:

  • Można wczytać tylko jeden model naraz, ponieważ dysza śledzi jedną ciągłą ścieżkę.
  • Tryb wazy jest bardzo skomplikowany. Wydruki okazują się dość cienkie, więc nawet niektóre modele, które wydają się kompatybilne z trybem wazy, zawodzą, ponieważ nie są w stanie się utrzymać. Na przykład zwykły sześcian raczej się nie sprawdzi, ponieważ płaskie ściany będą się wypaczać i zakrzywiać podczas drukowania.

Co więc można drukować? Cóż, najlepiej sprawdzają się proste, niefunkcjonalne modele o stale zakrzywiających się lub zmieniających powierzchniach zewnętrznych. Jednak ludzie chętnie wykorzystują je także do produkcji lekkich elementów, takich jak osłony lamp czy klosze. Ponieważ ścianki są tak cienkie, zwykle przepuszczają dużo światła.

Zdziwisz się, jak wiele rzeczy można wyprodukować w trybie wazy: piramidy, rakiety, pojemniki, rzeźby i oczywiście wazony. Pamiętaj też, że nie ma żadnych ograniczeń co do materiałów, których możesz użyć: PLA, ABS, PETG i TPU – wszystkie te materiały świetnie współpracują z trybem wazy.

Ustawienia do modyfikacji

Teraz, gdy już wiesz, jak działa tryb wazy, przyjrzyjmy się ustawieniom, które należy dostosować, aby uzyskać najlepsze rezultaty.

  • Szerokość linii ścianek: Szerokość pojedynczej ścianki jest wstępnie ustawiona w slicerze i odpowiada rozmiarowi używanej dyszy. W przypadku dyszy o średnicy 0,4 mm szerokość pojedynczej linii wynosi 0,4 mm. Większa szerokość linii pozwoli uzyskać znacznie mocniejszy wydruk, a większa dysza pozwoli uzyskać większą szerokość linii. Jednak wymiana dyszy nie jest jedynym sposobem: Dysza o średnicy 0,4 mm może również drukować ścianki o grubości do 0,6 mm, jeśli odpowiednio dobierzesz dwa poniższe ustawienia.
  • Temperatura: Tryb wazy czy nie, dostosowanie ustawień temperatury będzie bardzo pomocne. Dysza o większym rozmiarze będzie wypychać znacznie więcej materiału, więc dysza o średnicy 0,6 mm będzie wymagać nieco wyższej temperatury niż dysza o średnicy 0,4 mm. Podobnie jest w przypadku drukowania z większą szerokością linii. Spróbuj zwiększać temperaturę w krokach co pięć stopni.
  • Prędkość: Tryb wazy musi być powolny, aby materiał miał czas na ostygnięcie przed kolejnym przejściem głowicy drukującej. Ponadto, jeśli szerokość linii jest większa, należy pracować wolniej. Prędkość drukowania 25-30 mm/s jest dobrym punktem wyjścia.

Są to ustawienia, których można użyć na początek. Jak zawsze, należy eksperymentować z własną maszyną i materiałem, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie. Należy pamiętać, że każdy parametr może mieć wpływ na inne, więc zmiana jednego ustawienia może wymagać zmiany także innych.

Żródło: https://all3dp.com