Ulubiony slicer użytkowników
Jedną z ważniejszych rzeczy w procesie drukowania 3D jest wybór odpowiedniego slicera. Obecnie większość producentów i firm korzysta z Cura, bezpłatnego programu o otwartym kodzie źródłowym firmy Ultimaker. Od samego początku Cura stale się rozwija, dodając nowe funkcje i wtyczki, które zwiększają jego możliwości.
Chociaż na rynku dostępnych jest kilka slicerów o otwartym kodzie źródłowym, to, co wyróżnia Cura, to ich zaangażowanie w hosting drukarek i profili drukarek innych producentów w ich oprogramowaniu. Chociaż pomaga to bezpośrednim konkurentom Ultimaker i może oznaczać utratę interesów, nadal to robią. Przypuszczamy, że przewagą Cury jest to iż, przyciąga programistów i testerów, którzy przyspieszają proces jej tworzenia.
W tym artykule omówimy proces dodawania drukarki do Cura. Najpierw jednak przyjrzymy się, miejscu gdzie odbywa ważny dla tego procesu element: GitHub.
GitHub
GitHub to witryna, która pomaga programistom z całego świata współpracować przy projektach. Platforma umożliwia twórcom śledzenie rozwoju projektu i rejestrowanie zmian wprowadzonych w trakcie, zwanych kontrolą wersji. GitHub śledzi również wkład współpracowników, w tym dokładne wiersze kodu dodane lub usunięte przez nich.
Aby ułatwić dodawanie drukarki, pokażemy, jak „rozwidlić” projekt. Rozwidlenie projektu oznacza, że tworzymy własną kopię projektu, więc możemy bawić się i wprowadzać zmiany bez przypadkowego tworzenia błędów w głównym kodzie źródłowym. Po rozwidleniu projektu dodamy nasze pliki maszynowe do folderu zasobów. Gdy już to zrobimy, możemy przesłać żądanie ściągnięcia.
Żądanie ściągnięcia mówi właścicielowi projektu, aby sprawdził dodanie i upewnił się, że wszystko jest w porządku.
Zaczynajmy!
Krok 1: Przygotowanie
Zanim w pełni przejdziemy do projektu, musisz wykonać kilka czynności przygotowawczych.
1.Utwórz konto na GitHub.
2.Pobierz i zainstaluj Notepad ++ (darmowy edytor, który jest przydatny do tworzenia plików na swój komputer). Pliki, które utworzymy i zmodyfikujemy, to pliki JSON.
3.Pobierz najnowszą wersję programu Cura, sprawdź lokalizację plików źródłowych po instalacji i przejdź do folderu zasobów. Folder zasobów to miejsce, w którym będziemy dodawać wymagane pliki do folderów definicji, ekstrudera i siatki.
W tym projekcie zamierzamy stworzyć maszynę o nazwie All3DP2020, która ma objętość roboczą 200 x 200 x 200 mm, pojedynczy extruder i podgrzewany stół.
Pierwszą rzeczą do zrobienia jest utworzenie pliku definicji maszyny.
Przejdź do folderu definicji i utwórz nowy plik.
W tym miejscu nadamy mu nazwę „all3dp2020.def.json”.
Krok 2: Tworzenie definicji
Będziemy teraz postępować zgodnie z przewodnikiem Cury dotyczącym konfigurowania pliku definicji. Jako szablon możemy również skorzystać z przykładowego pliku skonfigurowanego dla drukarki Ultimaker Original. Plik definicji dla maszyny All3DP można pobrać i wykorzystać jako odniesienie.
W związku z tym przejdźmy do kilku szczegółów dotyczących pliku definicji i zrozumiemy, co robi i jak to robi.
Upewnij się, że wiersze „wersja” i „dziedziczenie” są dokładnie takie same, jak powyżej. Nazwa może być dowolna.
Sekcja metadanych zawiera wiele spersonalizowanych ustawień, w tym nazwę producenta i autora.
Sekcja „visible” musi zawierać poprawne dane, aby Twoja maszyna się pojawiła, a także pozostaw wiersze „has_materials” i „has_machine_quality” jako zgodne. W dalszej części artykułu skonfigurujemy kilka plików z definicją jakości.
Sekcja „machine_extruder_trains” definiuje indywidualne ustawienia extrudera. W naszym przykładzie mamy jeden extruder, którą nazwiemy „all3dp2020_extruder_0”. Będziemy musieli utworzyć plik o tej samej nazwie w folderze ekstruderów i wprowadzić ustawienia dla naszego ekstrudera.
Ustawienie platformy pomaga w dodaniu odrobiny dostosowań po wybraniu maszyny, co jest również dobrym miejscem na dodanie marki, jeśli chcesz. Będziesz musiał wprowadzić dokładną nazwę pliku siatki, który zapisałeś w folderze siatek (więcej na ten temat później).
W sekcji nadpisań dodaj objętość kompilacji, wysokość przesunięcia oraz polecenia rozpoczęcia i zakończenia G-code.
Krok 3: Definiowanie ekstrudera
Gdy skończymy z plikiem definicji, dodajmy nasz profil extrudera
Przejdź do folderu zasobów, a następnie do folderu ekstruderów i utwórz plik definicji. Możesz utworzyć plik, po prostu kopiując i wklejając istniejący plik definicji i zmieniając jego nazwę. Upewnij się, że nazwa Twojego pliku jest taka sama, jak nazwa podana w „machine_extruder_trains”. W naszym przypadku nazwiemy plik „all3dp2020_extruder_0” i otworzymy go za pomocą Notepad ++.
Ponadto podczas tworzenia profilu ekstrudera pomocne mogą być następujące elementy:
Ponadto podczas tworzenia profilu ekstrudera pomocne mogą być następujące elementy:
Sprawdź, czy linie „version”, „name” i „inherits” są takie same, jak te podane w przykładowym pliku.
W sekcji metadanych nazwa „machine” powinno być dokładnie takie samo, jak wcześniej ustawione dla pliku definicji. W naszym przypadku będzie to „all3dp2020”.
Ustawienie „position” powinno być ustawione jako „0” dla pierwszego extrudera. Jeśli masz inny extruder, stwórz dla niego osobny plik z ustawieniem pozycji „1”.
Sekcja nadrzędna zawiera ustawienia dotyczące numeru extrudera, rozmiaru dyszy i średnicy filamentu. Należy upewnić się, że są one odpowiednio wypełnione.
Etap 4: Testowanie lokalnie
Po zakończeniu dodawania plików do odpowiednich folderów, możesz teraz otworzyć Cura i dodać swoją maszynę, naciskając przycisk „Dodaj drukarkę”. Przejdź przez różne ustawienia i sprawdź, czy coś należy dodać lub usunąć. Cura ma tysiące ustawień w sekcji profilu, więc uważaj, ponieważ niektóre z domyślnych wartości mogą nie być idealne dla Twojej konfiguracji. Na przykład, retrakcja jest ustawiona na 6,5 mm, co może spowodować zatkanie wytłaczarki E3D.
Teraz, po dodaniu drukarki, przyjrzyjmy się tworzeniu naszych własnych, wbudowanych profili.
Krok 5: Ustawianie profili niestandardowych
Aby skonfigurować profile niestandardowe, należy utworzyć folder dla drukarki w quality folder (pod folderem głównym zasobów). W tym przypadku nasz nazywa się All3DP2020.
W folderze quality znajdują się pliki o ogólnej jakości, które ładują się do każdej dodanej niestandardowej drukarki 3D. Skopiujemy pliki Draft, Fine i Normal, ponieważ chcemy mieć trzy profile dla naszej maszyny. Wklej te pliki do utworzonego wcześniej folderu (w tym przypadku do folderu All3DP2020). Zauważ, że pliki te mają rozszerzenie .inst.cfg.
Spójrzmy na ustawienia, które można modyfikować:
Sekcja ogólna posiada trzy ustawienia: wersja, nazwa i definicja. Ustawienie wersji można pozostawić takie samo, a ustawienie nazwy jest tym, co zostanie pokazane jako nazwa profilu ustawień. Będziemy nazywać to ustawienie „Draft_all3dp” i definicja powinna być ustawiona tak samo jak twój plik z definicją. (Ustawimy ją jako all3dp2020).
W sekcji metadanych, zachowaj ustawienia takie same jak pokazane, ale pamiętaj o zmianie ustawienia „quality_type” dla każdego nowego utworzonego profilu. W naszym przykładzie są trzy profile: Draft, Normal i Fine, każdy z różnymi ustawieniami wysokości warstwy.
Ostatnia sekcja nazywana jest wartościami, w której ustawiamy każde indywidualne ustawienie dokładnie tak, jak chcemy. W tym celu użyjemy zmiennych typu placeholder podanych przez Cura. (Można je znaleźć w folderze definicji na stronie fdmprinter.def.json lub na ich stronie Github). Zauważ, że ustawienia logiczne, takie jak true i false muszą mieć pierwszą literę pisaną wielką literą (tj. „True” i „False”).
Możesz utworzyć wiele wersji profili z różnymi ustawieniami, pamiętaj tylko, aby nadać im odpowiednią nazwę, aby użytkownicy zrozumieli, do czego każdy z nich może być wykorzystywany.
Krok 6: Tworzenie żądania ściągnięcia
Teraz, gdy skończysz tworzyć i testować lokalnie swoją maszynę, nadszedł czas na przesłanie plików do GitHuba i stworzenie żądania ściągnięcia
Przejdź do strony Cura GitHub i rozwidlaj projekt, klikając przycisk rozwidlenia w prawym górnym rogu
Przejdź do sekcji repozytoriów na swoim profilu i kliknij na Cura. (Jest to Twoja osobista wersja Cura i będzie się nazywała „Twoja nazwa użytkownika”/Cura.) Będziesz mógł zobaczyć foldery podobne do tych, nad którymi pracowałeś wcześniej. Będziemy przesyłać nasze pliki do definicji, extruderó, siatek i folderów „quality”, tak jak robiliśmy to lokalnie.
Przejdź do folderu definicji i kliknij na „Prześlij pliki” w prawym górnym rogu, aby przesłać utworzony plik definicji. Zrób to samo w przypadku extrudra, platformy i plików „quality”. Podczas wgrywania upewnij się, że zostawiłeś komentarz na temat tego, co jest wgrywane lub czy są jakieś zmiany w poprzednim projekcie.
Po zakończeniu przesyłania plików, przejdź do sekcji „pull request” i naciśnij przycisk „pull request”. Będziesz teraz mógł zobaczyć, że twoje żądanie pojawiło się pod sekcją żądania pobrania oryginalnej Cury. Istnieje automatyczny system, który przejrzy Twoje pliki i poinformuje Cię, czy wszystko jest w porządku. Możesz również poprosić kogoś z zespołu Cura o recenzję Twojego pull requestu. W przypadku, gdy utkniesz, możesz przejrzeć strukturę innych profili i definicji maszyn.
Po zatwierdzeniu Twoich ustawień, Cura zazwyczaj dodaje je w aktualizacji następnej wersji.
Źródło: https://all3dp.com/
