G-code start i end: Wszystko, co musisz wiedzieć

G-code start i end: Wszystko, co musisz wiedzieć

Co to jest?

G-code to język programowania używany do instruowania maszyn, takich jak drukarki 3D i maszyny CNC, aby wykonywały polecenia. W G-codzie używa się pojedynczych poleceń z literą początkową, taką jak „G” lub „M”, po której następuje liczba określająca polecenie i wartość.

Polecenia mogą być również tworzone za pomocą serii takich kombinacji, aby uwzględnić wiele osi. Prostym przykładem kodu G jest polecenie „G0 X15”, które przesunie oś X drukarki o 15 mm w kierunku dodatnim.

Slicery są kolejnym elementem druku 3D, używanym do przekształcenia pliku modelu 3D (STL, OBJ, 3MF, itp.) w skrypt G-code. Możesz pobrać model 3D w formacie STL, ale aby drukarka 3D mogła go wydrukować, slicer musi przekształcić Twój plik w skrypt G-code.

G-code początkowy i końcowy to zestawy instrukcji, które drukarka 3D wykonuje przed i po każdym wydruku. W przeciwieństwie do G-code dla rzeczywistego drukowania modelu, skrypty G-code początkowego i końcowego pozostają takie same dla każdego wydruku, chyba że je zmienisz.

Zazwyczaj slicery są dostarczane z ustawionymi podstawowymi skryptami startowymi i końcowymi G-code, które są zaprojektowane do pracy z większością drukarek. Zazwyczaj skrypt startowy zapewnia prawidłową temperaturę hot-enfu i platformy, a drukarka ustawia wszystkie osie przed drukowaniem. Może on nawet zawierać linię testową do uruchomienia hot-endu i ekstrudera. Skrypt kończący schładza hot-end, aby zapobiec zjawisku heat creep po zakończeniu drukowania, oraz wyłącza silniki i inne elementy używane podczas drukowania.

Po zapoznaniu się z podstawami omówimy teraz, dlaczego warto zmienić G-code startu i zakończenia, jak to zrobić i jakie zmiany należy wprowadzić.

Dlaczego warto to zmienić?

Twój slicer ma prawdopodobnie domyślny skrypt startowy i końcowy G-code, oparty na parametrach, które początkowo wprowadziłeś do slicera (wymiary platformy, offsety, itp.), aby współpracować z drukarką. Te domyślne skrypty są dość podstawowe i uniwersalne, tak że większość drukarek 3D może je z łatwością stosować.

Chociaż domyślny skrypt nie jest zły, możesz chcieć go zmienić, aby dodać specjalne skrypty, takie jak np:

  • Dodanie sondy osi Z do automatycznego poziomowania platformy
  • Drukowanie testowej linii
  • Dźwięki alarmowe (na przykład głośny sygnał dźwiękowy lub ćwierkanie po zakończeniu drukowania)
  • Chłodzenie drukarki po zakończeniu drukowania
  • Sekwencja automatycznego usuwania części

Jeżeli drukarka nie posiada wbudowanej pamięci (EEPROM), może być również konieczne użycie skryptu startowego G-code w celu przypomnienia drukarce o konieczności przestrzegania określonych parametrów. Te monity mogą nakazać drukarce włączenie do procesu drukowania takich ustawień, jak przesunięcia Z, przesunięcia sond, dostrojenia PID i inne.

Wprowadzanie zmian

Aby zmienić początkowy i końcowy skrypt G-code, należy użyć slicera. W tej części omówimy, jak to zrobić w programie Cura. Jeśli jednak korzystasz z innych slicerów, proces ten powinien być bardzo podobny.

  • Otwórz program Cura (lub wybrany slicer) i przejdź do ustawień maszyny, klikając zakładkę „Settings”.
  • Po otwarciu paska ustawień kliknij przycisk „Printer”, a następnie „Manage Printers”.
  • Kliknij „Machine Settings”, a w dwóch polach na dole wyskakującego ekranu zobaczysz początkowy i końcowy skrypt G-code.
  • Edytuj te skrypty G-code w dowolny sposób, kopiując istniejące skrypty lub pisząc własne.
  • Po zakończeniu edycji skryptów kliknij poza polem tekstowym, aby zapisać nowe początkowe i końcowe skrypty G-code.

Często używane polecenia

Poniżej wymieniono kilka typowych poleceń (nie całych skryptów) i ich działanie. Symbolu „[x]” używamy w miejscach, gdzie trzeba użyć wartości niestandardowych dla danej maszyny (np. rozmiar platformy, przesunięcie itp.).

  • G92 E0 resetuje ekstruder: To polecenie przygotowuje do rozpoczęcia drukowania. Zalecamy użycie go w skrypcie G-code startowego.
  • G28 ustawia wszystkie osie w pozycji wyjściowej: Ustawia drukarkę w pozycji wyjściowej.
  • G1 X[x] Y[x] Z[x] F[x] E[x] przesuwa głowicę i ustawia prędkość posuwu: Ten ciąg znaków powoduje przesunięcie drukarki do ustalonej pozycji.
  • G1 Z[x] przesuwa oś Z: Zapewnia to, że głowica nie będzie się ślizgać po podłożu podczas ustawiania się w pozycji początkowej wydruku i nie będzie się ślizgać po wydruku po jego zakończeniu.
  • G1 F[x] E[-x] wycofuje ekstruder: Powoduje, że drukarka ma wciągnąć lub wycofać filament za pomocą ekstrudera.
  • M106 S[x] ustawia prędkość wentylatora chłodzącego: To polecenie jest używane do schłodzenia hot-endu lub wyłączenia wentylatora chłodzącego po zakończeniu drukowania.
  • M104 S0 wyłącza ekstruder: Zalecamy użycie tego polecenia na końcu skryptu G-code końcowego.
  • M84 wyłącza wszystkie silniki: Wyłącza wszystkie silniki maszyny. To polecenie również zaleca się stosować na końcu skryptu G-code końcowego.

Żródło: https://all3dp.com