Finalistki Miss Południowej Afryki w strojach z elementami
drukowanymi w 3D

Kwiaty 3D wydrukowane w technologii Selective Laser Sintering na drukarce 3D Sinterit Lisa są miękkie i wygodne w noszeniu. Jako dodatek do stroju kąpielowego musiały być elastyczne i dawać lekkości “drugiej skóry”. Dzięki właściwościom materiału TPU o nazwie Flexa Black udało się uzyskać bardzo gładkie i wygodne w noszeniu powierzchnie.

Jak się zaczęło

Moda zawsze flirtowała z technologią, dzięki której mogła się rozwijać i rozprzestrzeniać po świecie. Ponieważ ludzie zaczęli szyć około 20 000 lat temu, aż do XIX wieku, był to czasochłonny, ręczny proces. Dlatego panie w XVIII wieku miały w szafach niewiele ubrań. Nie więcej niż dwie sukienki. Wynalezienie maszyn do szycia całkowicie zmieniło perspektywę i zmniejszyło czasochłonność. Ale tkaniny nie zmieniały się od ponad 150 lat. Zaraz po II wojnie światowej międzynarodowy konflikt handlowy z udziałem USA i krajów azjatyckich przyniósł widmo wstrzymania dostaw podstawowych tkanin. Doprowadziło to do innowacji w zakresie materiałów syntetycznych, tak rozpowszechnionych w erze dyskoteki w latach osiemdziesiątych. Ale teraz obserwujemy powrót do natury, do zrównoważonych materiałów. Projektanci są oddani najlepszym tkaninom i czasami zatrzymują się na ich właściwościach. Niektórych kształtów nie można uzyskać z naturalnych tekstur. Druk 3D wydaje się być najlepszym rozwiązaniem.

Od kostiumu po gotową modę:

Myśląc o druku 3D w modzie, wciąż myślimy o projektach nie z tego świata, a gotowe codzienne stylizacje nie są jeszcze tak oczywiste. Dlaczego? Ograniczenia technologiczne przez wiele lat uniemożliwiały projektantom włączenie się w tę technologię na szerszą skalę. Najpopularniejsze i najtańsze drukarki 3D pracujące w technologii FDM ograniczały się do dość sztywnych materiałów. Nawet elastyczne włókna nie przypominały tkaniny. Dlatego ubrania z niej wykonane wyglądały trochę jak zbroje. Z drugiej strony technologia SLS umożliwiająca drukowanie z bardziej elastycznych materiałów była zbyt kosztowna, aby nawet spróbować. Wszystko zmieniło się w 2014 roku, kiedy wygasł patent SLS, a na rynku pojawiły się pierwsze drukarki biurkowe działające w tej zaawansowanej technologii. Dzięki urządzeniom takim jak Sinterit Lisa można teraz drukować tak szczegółowe i małe przedmioty, jak kwiaty, które można przymocować do strojów kąpielowych.

Moda potrzebuje elastyczności:

– Większość naszych klientów używa twardych materiałów, takich jak PA12. Staje się on standardem dla wielu branż. Ale moda potrzebuje bardziej elastycznych rozwiązań – mówi Konrad Głowacki, jeden ze współzałożycieli Sinterit. – Nie jest łatwo znaleźć niezawodny, elastyczny materiał, który idealnie sprawdzi się w branży modowej i będzie dostępny dla drukarek 3D. Ale tak jak kilka lat temu tylko nieliczni wierzyli, że technologia SLS może stać się rozwiązaniem desktopowym, dostępnym dla każdej firmy, teraz chcielibyśmy poszerzyć gamę dostępnych materiałów. Po miesiącach testów z przyjemnością dostarczyliśmy dwa niezawodne produkty: Flexa Black i Flexa Grey – dodaje Głowacki.

Nadejdzie nowa era

Ponieważ warsztat projektanta mody niewiele się zmienił od czasów Coco Chanel, nowe umiejętności, takie jak projektowanie 3D, stają się coraz bardziej poszukiwane. Najlepsze uczelnie otwierają nowe kursy z zajęciami cyfrowymi, takimi jak Wprowadzenie do CAD/CAM czy projektowanie i drukowanie 3D. I rozwinie się to jeszcze bardziej.

Dwadzieścia lat temu nikt nie sądził, że ludzie będą kupować pliki muzyczne i pobierać je na komputery, zamiast odwiedzać sklep muzyczny po nową płytę CD. W najbliższym czasie to samo może przydarzyć się branży modowej. Jeśli nie dla całych kolekcji, to przynajmniej dla niektórych akcesoriów.

***

Ten projekt był możliwy dzięki Build Volume, firmie, której celem jest wprowadzenie druku 3D w życie zwykłych ludzi i bez wątpienia jednym z najważniejszych miejsc druku 3D w RPA.